Srna
Srne imaju skladno, vitko, lagano i veoma pokretno telo. Noge su im vitke i duge, a kopita crna. Uprkos tome, srne nisu izdržljivi trkači. Imaju kratak i jedva vidljiv rep. Težina obično iznosi oko 25 kg, ali može dostići i 40 kg. Srna se kreće hodom, kasom i skokom, a odličan je plivač. Letnja dlaka je rđastocrvena, a zimska kestenjastosiva. Zadnjica joj je obrasla belom dlakom, koja je leti manje uočljiva nego zimi. Lane je smedje, sa belim pegama do prvog linjanja. Srna menja dlaku dva puta godišnje, i to u proleće i početkom jeseni. Za obeležavanje teritorije i druge oblike mirisne komunikacije sluze se kožnim žlezdama. Srndać ima i čeonu žlezdu, koja mu služi za označavanje granica područja. Od čula srna ima izvrsno razvijen sluh, miris i ukus. Vid je slabo razvijen jer je njeno oko astigmatično pa vidi samo veće predmete i to nejasno, a najbolje opaža kretanje. Po načinu života i ponašanju, srna je pretežno dnevna životinja i najviše se kreće popodne i u večernje sate. Prosečan životni vek jedinke iznosi 13 - 15 godina. Jedinke se pare u drugoj polovini jula i prvoj polovini avgusta, a ponekad i kasnije. Za srnu je karakterisična embriotenija. Prvorotkinje donose na svet jedno, a kasnije najčešće dva laneta.
Divlja svinja
Divlje svinje su bliski rođaci domaćih svinja a zive u čoporima. To je krupna divljač koja se dosta lovi jer je često veoma brojna. Za tu brojnost je zaslužan veći broj mladih u leglu i nedostatak prirodnih neprijatelja. Divlja svinja ima boju krzna smeđe boje, tako da se uklapa u okolinu. Mladi, kada se oprase, imaju karakteristične uzdužne pruge koje im ostaju do drugog meseca. Divlje svinje izuzetno brzo trče i dobri su plivači. Uglavnom se zadržavaju po obodima šuma gde postoje vodotoci. Vole da se kaljuže i na taj način se osvežavaju i rešavaju kožnih parazita. Za starije je karakteristično da žive usamljeničkim životom i čoporu se priključuju samo u vreme parenja. Kada se posmatra kretanje krda, uoči se da se na čelu kreće najstarija krmača. Po načinu ishrane spadaju u svaštojede, što znači da će pored hrane biljnog porekla pojesti životinje koje uspeju uhvatiti, pa će čak jesti i strvine. Ženke postaju polno zrele sa 10 meseci, ali se ne pare pre navršenih 18 meseci, osim ako nije došlo do poremećaja prirodne ravnoteže. Period teranja divlje svinje je od polovine novembra do početka februara.
Zec
Zbog velike prilagodljivosti zec naseljava raznovrsna staništa na prostoru severne zemljine polulopte. najbolja staništa zeca su na manjim nadmorskim visinama, u ravničarskim predelima , na toplom, oceditom i suvom tlu. Građa tela u kojoj dominiraju izduženo telo, dugačke zadnje noge i dugačke uši, prilagođena je za bežanje od brojnih predatora. Mužjak i ženke su istog izgleda. Odrastao zec dostiže težinu 3.5 - 4 kg. plodnost zečeva je velika i period razmnožavanja u našim uslovima traje 9 meseci. Parenje počinje još u januaru, zavisno od vremenskih uslova. Ženka nosi mladunce 40 - 42 dana i u jednom leglu okoti 1 - 6 zečića. Ti okoti su brojniji u proleće. Zečica se koti 4 - 5 puta godišnje. Zec je naša najbrojnija i najpoznatija lovna divljač.
Fazan
Fazan je naša najpoznatija pernata lovna divljač. Potiče iz Srednje Azije i raširen je širom sveta pre više vekova. Naseljava uglavnom ravničarske delove lovišta, predele oko reka, polja i njiva gde nalazi hranu. Mužjak je krupniji od koke, ima dug rep, pretežno je braon boje perja a boja glave je zeleno-plava sa belim prstenom oko vrata. Ženka ili koka je sive boje. Polnu zrelost dostižu u uzrastu od 8-10 meseci, u prirodi dostižu starost i do 6 godina a u volijerama i više. Gnezde se na zemlji od aprila do juna meseca. Koka u proseku snese 8 - 12 jaja na kojima leži 23 - 24 dana, nakon čega se izlegu fazančići. Fazani se uglavnom hrane insektima i njihovim larvama, sitnim mekušcima, semenjem korova i sl. Većina fazana se uzgaja u fazanerijama, i ispušta u lovište neposredno pred sezonu lova.
Divlja patka
Divlja patka, poznata i kao gluhara je vrsta patke koja nastanjuje umerena i subtropska područja Severne Amerike, Evrope, Azije i Australije. Mužjak divlje patke na glavi i vratu ima tamnozeleno perje metalnog sjaja sa belim prstenom na dnu. Grudi su mu smedje boje, a trbuh i donja strana krila svetlosivi. Kratko repno perje je belo. Dva srednja repna pera savijena su u kovrčice. Kljun je zut i sa strane nazubljen. Zenka je pokrivena neuglednim svetlosmeđim i tamnosmeđim perjem koje ima zaštitnu ulogu. Divlja patka vrlo brzo leti i dobro pliva. Nastanjuje gusto obrasle obale jezera, bara i močvara, a zimi je uz obrasle obale ušća reka. Hrani se biljnom hranom, ali jede i vodene insekte, žabe i ribe. Na tlu, pored vode, gradi gnezdo u zaklonu, često u području stabla ili u duplji. Ženka snese do 13 svetlozelenkastih jaja na kojima sedi i kasnije se brine za mlade. Česta je ptica, lovi se i veštački uzgaja.
Poljska jarebica
Poljska jarebica naseljava područja sa umerenom klimom, ali se može naći i na većim nadmorskim visinama. To je tipična stepska ptica veličine oko 35 cm, sa rasponom krila od oko 50 cm. Ima perje obojeno raznim nijansama sive boje, dok su na vratu i prsima prisutni crvenkasti prelivi. Poljska jarebica spada u grupu kratkoprugaskih letača i dosta vremena provodi na zemlji. Živi u jatima od 15 - 20 jedinki. Hrani se bubama, skakavcima, žitaricama, travom i sl. Jedinke žive u parovima, koji se obrazuju u periodu februara i marta. Ubrzo nakon toga počinju da se pare i ženka polaže do 18 sivo-zelenih jaja u unapred pripremljeno gnezdo. Ona leži na jajima 24 dana, dok mužjak čuva stražu. Poljske jarebice imaju dobro razvijeno čulo sluha i vida. Žive oko tri godine i, pored grabljivaca, veliku opasnost za njih predstavljaju i hemijska sredstva koja se u poljoprivredi koriste za suzbijanje korova.
Vuk
Iako u divljini može doći do susreta sa usamljenim vukom, normalan socijalni život vukova odvija se u čoporu. Vučji čopor se po pravilu sastoji od roditeljskog para i njihovih potomaka, dakle, reč je o porodici. Vukovi (za razliku od domaćih pasa) polno sazrevaju tek s dve godine i do tog vremena ostaju sa roditeljima. Prošlogodišnji mladunci pomažu roditeljima u podizanju mlađe generacije. U normalnim okolnostima, u jesen se vučji čopor sastoji od roditeljskog para, njihovih prošlogodišnjih, kao i mladunaca iz te godine. S dostizanjem polne zrelosti, mladi vukovi po pravilu napuštaju teritoriju svojih roditelja i kreću u potragu za vlastitom. Vučica nosi oko šezdeset dana, a u jednom leglu je izmedju troje i sedam mladih, ređe više. Vukovi u divljini žive obično 8 do 9 godina. Osnovna hrana vukova su veliki biljojedi, pri tome love onu vrstu koja je najčešća u području na kome žive. Hrane se i sitnim glodarima kao što su zečevi, krtice i miševi. Mladi vukovi cesto love i jedu insekte. Ogromna i neutoljiva proždrljivost vukova spada u područje bajki i legendi. Prema istraživanjima, godišnja potreba jednog vuka za hranom kreće se izmedju 500 i 800 kg po jedinki.
Lisica
Lisica spada u porodicu pasa, trag joj se često može pomešati sa tragom manjeg psa, ali se razlikuje po tome što je uži od psećeg. Lisica ispred ulaza u jamu obično nema mnogo izbačene zemlje, jer dok kopa, zemlju sabija na zidove hodnika. Veličina teritorije koju lisica smatra svojom, obično iznosi oko 4 kvadratna kilometra, a jame su uglavnom koncetrisane na ivicama šuma i u blizini naselja. Žive uglavnom usamljeničkim životom, a samo za vreme parenja dolazi do zbližavanja mužjaka i ženki. U toku sezone parenja ženka se oglašava karakterističnim lavežom a mužjaci zavijanjem. Lisica nosi mlade od 50 do 56 dana. Mladunci se osamostaljuju nakon 4 meseca posle koćenja, ali nastavljaju da žive na teritoriji roditelja dok sa oko 10 meseci ne postanu polno zreli. Mada se pretežno hrane zivotinjskom hranom (miševima, malim zečevima, fazančićima i strvinama), takodje je utvrdjeno da u odredjenim dobima godine uzimaju i hranu biljnog porekla.
Kuna belica
Kuna belica je malo manja od zlatice, dlaka joj je kraća i svetlije boje a mrlja na prsima je bela po čemu je i dobila ime. Često se nastanjuje u blizini ljudskih naselja, koristeći napuštene pomoćne zgrade, gomile granja i kamenja i sl. Okretna je, živahna, krvoločna, vešto se penje i skače, dobro pliva i uspješno se provlači kroz najuže pukotine. Hrani se sinim glodarima a u blizini naselja, često napada i kolje živinu. Pari se julu i avgustu a mladi dolaze na svet u aprilu i maju mesecu. Ženka nosi 250 - 280 dana, jer je kod iste razvijena embriotenija. Koti 3 - 5, retko više mladih. Polnu zrelost dostiže sa dve godine starosti. Životni vek kune belice je 10 - 12 godina.
Početna
Tweet
Za izradu ove stranice korišćeni su tekstovi o divljači sa sajta http://www.wikipedia.org/
Aktivnosti
Održana izborna Skupština udruženja
U ponedeljak 26.12.2011 godine, kada je sa početkom u 16 sati u velikoj sali Skupštine opštine Bajina Bašta održana izborna Skupština udruženja.
Početak jesenje lovne sezone
U nedelju 16. oktobra, početkom sezone lova zeca, počinje jesenja lovna sezona u lovištu "Soko".
Održane smotre pasa
08. i 09. oktobra održane su smotre pasa i ispiti urođenih osobina za Srpskog trobojnog goniča i Srpskog goniča.
Peto kolo Zlatiborsko - Drinske lige u disciplini "trap"
U nedelju 4. septembra u Bajinoj Bašti održano je peto kolo Zlatiborsko - Drinske lige u gadjanju glinenih golubova, disciplina "trap".
Osnivanje novog Lovačkog saveza
02.08.2011. godine na Zlatiboru je održan inicijativni sastanak za osnivanje regionalnog Lovačkog saveza planinskih lovišta Srbije.
Lov srndaća 2011
Veći deo odstrela realizovan je tokom maja od strane članstva. Za jun je preostalo nekoliko grla za tzv. komercijalni lov.
Lov vuka "Tara 2011"
U organizaciji Nacionalnog parka "Tara" i Lovačkog udruženja "Soko" iz Bajine Bašte, 12. februara organizovan je tradicionalni lov na vuka.